JOB Recente edities van Studio Job 3 oktober t/m 20 november 2007 Studio Job denkt in gelaagdheden De verbeelding is weer aan de macht in de designwereld. De anekdotische benadering van vormgeving en beeldende kunst is actueel. Studio Job heeft in de voorhoede bijgedragen aan een omslag in het denken en werken van een nieuwe generatie kunstenaars en vormgevers voor wie het onderscheid tussen vrije vormgeving en autonome beeldende kunst steeds minder relevant is geworden. Nu die hindernis definitief genomen is, zijn Job Smeets en Nynke Tynagel (die samen Studio Job vormen) al weer een stap verder in het afrekenen met de hokjesgeest. Het streven naar uniciteit en het denken in gelaagdheden zijn de meest in het oog springende kenmerken van de zienswijze en werkwijze die zij anno 2007 openbaren in nieuw werk. Een belangrijk credo is dat niets ís wat het oppervlakkig gezien líjkt te zijn. Een andere opvallende eigenschap is het reageren of reflecteren op cultuurhistorisch erfgoed. Daarbij gaat het niet alleen om herinterpreteren van overgeleverde vormentaal, versieringskunst en vormgeving, maar ook om (her)gebruik van oude verhalen, sprookjes, mythen en sagen.
Handelsmerk bij uitstek van Studio Job is nog steeds de bijzondere combinatie van oer-Hollandse nuchterheid enerzijds en stijlvolle overdaad in vormgeving anderzijds. Buitenissigheden zijn eerder regel dan uitzondering. De neiging tot imponeren wordt inmiddels geen enkele designer meer kwalijk genomen, dus ook Studio Job niet. Integendeel. Het lef om flink uit te pakken, vormen en formaten op te blazen, groteske beelden te creëren en overrompelende voorwerpen te maken is algemeen geaccepteerd als een bijzondere verdienste. De vervaging van de scheidslijn tussen vormgeving en beeldende kunst is eerder een onontkoombaar gevolg van recente ontwikkelingen en inzichten dan een doel op zich. Doelbewust blijven Job Smeets en Nynke Tynagel zichzelf volhardend profileren en afficheren als vormgevers en nadrukkelijk níet als beeldende kunstenaars. Dat neemt niet weg dat uniciteit de trend van nu is. Actuele beeldende kunst (ook fotografie!) is in veel gevallen onbetaalbaar geworden. Veel jonge beleggers hebben hun aandacht daarom verlegd naar design. Topdesign is niet langer een anoniem serieproduct maar schuift op in de richting van kunstobjecten die in beperkte oplage vervaardigd zijn. Voor die veranderende positie is inmiddels de term ‘design art’ geïntroduceerd. De gebruiksfunctie wordt minder relevant, het unieke karakter is bepalend voor de belangstelling van de markt.
Binnen dit krachtenveld speelt Studio Job een vooraanstaande rol. De recente ontwerpen zijn nog fantasierijker, meer autonoom en uitdagender dan voorheen. Lef benadering en,
Dat blijkt opnieuw in galerie Quintessens waar Studio Job dit najaar met nieuwe objecten nadrukkelijk inzoomt op het denken in gelaagdheden. In 2006 en 2007 zijn in samenwerking met Mark Wilson (conservator Groninger Museum) en Murray Moss (Moss New York) enkele gelimiteerde oplages uitgebracht van bestaande collecties. Exclusief voor de tentoonstelling in Utrecht is telkens één set te zien uit de series Still Life Gold (5 objecten op basis van hand beschilderd keramiek uit 2004), Biscuit Gold (14 objecten op basis van de witte porseleinen borden en de zogenaamde ‘Center Pieces’ uit 2006) en Tin Ware Gold (5 objecten op basis van de recente tinnen objecten uit 2007). Alle objecten zijn per stuk gesigneerd, genummerd en verpakt in houten kisten. Naast de drie edities zijn zes bronzen te zien die speciaal voor deze tentoonstelling in zwart patine zijn uitgevoerd. Het betreft een zwart gepatineerde Westminster klok (Wallace Clock), het object Rock, een bronzen bord op een rozenhouten standaard (Coackroach Plate), de onderdelen Crown, Arrow en Sword uit de serie ‘Oxidized’ en Apple uit de serie ‘Zoom’. De tentoonstelling leidt de bezoeker binnen in de bijzondere wereld van Studio Job, waar begrippen als functionaliteit, uniciteit, duurzaamheid, decoratie, vertelkunst, cultureel erfgoed, citaatkunst, design art, mystieke beleving en schoonheidservaring in een nieuw perspectief en een ongebruikelijk denkkader worden geplaatst. Wim van der Beek
|